Klachten van prostaatvergroting
De prostaat is een klein orgaan dat zich net onder je blaas bevindt en omringt de buis die urine van je blaas naar buiten voert, de plasbuis genaamd. Naarmate mannen ouder worden, kan de prostaat groter worden. Hoewel de exacte reden niet volledig begrepen is, wordt aangenomen dat hormonale veranderingen bijdragen aan de vergroting van de prostaat. De vergroting van de prostaat noemt men benigne prostaat hyperplasie of hypertrofie.
Naarmate de prostaat groter wordt, kan deze druk uitoefenen op de plasbuis, waardoor deze vernauwt. Dit kan leiden tot verschillende symptomen, waaronder:
- Moeite met plassen: Je kunt merken dat het moeilijker wordt om de urine te laten stromen, en het kan ook een zwakkere urinestraal veroorzaken.
- Frequente aandrang: Je hebt mogelijk het gevoel dat je vaker moet plassen dan normaal, zelfs als je blaas niet vol is.
- Nachtelijk plassen: Je moet 's nachts meerdere keren uit bed om te plassen, wat je slaap kan verstoren.
- Gevoel van onvolledige lediging: Na het plassen kan het lijken alsof je blaas nog steeds niet helemaal leeg is.
- Dringende behoefte om te plassen: Je kunt het gevoel hebben dat je dringend naar het toilet moet en het moeilijk hebt om het op te houden.
Prostaat vergroting is een veelvoorkomend en meestal goedaardig probleem bij oudere mannen. Het kan de kwaliteit van leven beïnvloeden en ongemak veroorzaken, en eerder zelden tot ernstige complicaties.
Het kan tot problemen leiden wanneer de blaas er niet meer in slaagt om alle urine uit de blaas voorbij de prostaat te lozen. Dan blijft er urine achter in de blaas. Dit kan leiden tot ontstekingen of tot blaasstenen.
Indien de uitgang van de blaas door de prostaat plots blokkeert, kan een urine retentie of blokkage optreden, waardoor je plots een volle blaas ontwikkelt, wat dan hevige pijn in de onderbuik kan veroorzaken.
Als er langzaam veel te veel urine opstapelt, blijft de blaas steeds gevuld en kan de blaasfunctie achteruitgaan, waardoor de blaas niet meer functioneert en de urine afloop van de nieren blokkeert. Dit kan leiden tot achteruitgang van de nierfunctie.
Diagnostiek van BPH
Als je symptomen ervaart die kunnen wijzen op een vergrote prostaat of benigne prostaathyperplasie (BPH), zal je arts waarschijnlijk een aantal diagnostische stappen nemen om de oorzaak van je klachten vast te stellen.
Gesprek en medische geschiedenis: Het proces begint met een gesprek tussen jou en je arts. Je arts zal vragen stellen over je symptomen, de duur ervan en of je andere gezondheidsproblemen hebt. Het is belangrijk om open en eerlijk te zijn tijdens dit gesprek, omdat dit je arts helpt een beter beeld te krijgen van wat er aan de hand zou kunnen zijn.
IPSS score: internationale prostaat symptoom score lijst: deze vragenlijst geeft een score die de ernst van de klachten weergeeft. Deze vragenlijst kan worden ingevuld voor U op raadpleging komt via de website of via een link die U wordt gestuurd. U kan de vragenlijst desnoods ook ingevuld meebrengen.
Lichamelijk onderzoek: Na het gesprek zal je arts een lichamelijk onderzoek uitvoeren, inclusief een rectaal onderzoek. Tijdens het rectaal onderzoek zal de arts met een handschoen en glijmiddel voorzichtig een vinger in het rectum (anus) inbrengen om de grootte en consistentie van de prostaat te beoordelen. Dit lijkt misschien ongemakkelijk, maar het is een belangrijke manier om de toestand van de prostaat te evalueren.
Urineonderzoek: Je arts kan ook een urinemonster vragen om te controleren op infecties of andere problemen in de urinewegen die vergelijkbare symptomen kunnen veroorzaken.
Prostaatspecifiek antigeen (PSA)-test: Een bloedtest kan worden uitgevoerd om het niveau van PSA in je bloed te meten. PSA is een eiwit dat wordt geproduceerd door de prostaat, en de niveaus kunnen verhoogd zijn bij BPH. Het is echter belangrijk op te merken dat een verhoogd PSA-niveau niet noodzakelijkerwijs betekent dat je BPH hebt; het kan ook te wijten zijn aan andere aandoeningen, zoals prostaatkanker.
Uroflowmetrie: met een goed gevulde blaas op de raadpleging, kan je plassen in een toestel dat de straal meet, om zo een beter beeld te geven van het plaspatroon.
Beeldvormende onderzoeken: echografie van de prostaat, om een gedetailleerder beeld te krijgen van de grootte en de structuur van de prostaat.
Enkel indien verder onderzoek nodig is of de blaaswand beter te kunnen evalueren, dient met een camera via de plasbuis in de prostaat en de blaas te worden gekeken (cystoscopie).